تاريخچه صنعت كارتن سازي

در ابتداي تمدن بشري، نياز به بسته بندي غذا نبوده است، چون انسانهاي اوليه براي به دست اوردن غذا از محلي به محل ديگر مي رفتند. اما هنگامي كه انسانها در پناهگاههاي دائمي سكني گزيدند ناچار شدند غذا را از محل هاي مختلف جمع آوري كنند و به محل سكونت خود انتقال دهند. اين نياز باعث شد كه اولين بسته بندي ها نظير كدوهاي خشك شده، صدف ها، پوست حيوانات و ديگر مواد طبيعي مورد استفاده قرارگيرد تا زماني كه انسان توانست ظرف هاي سفاليني بسازد كه به آب و آتش مقاوم بودند. ايرانيان، مصريان، فينقي ها و روميان همواره از ظروف سفالي رنگي و تزيين شده براي تجارت و حمل و نقل محصولات خود استفاده مي كردند. سابقا صادرات درايران در صندوق هاي چوبي و يا گوني كنفي و به خصوص خرماي مرغوب ايران در بسته هاي حصيري يا پيت هاي حلبي صادر مي شد كه مورد استقبلا كشورهاي پيشرفته نبود. هم اكنون در موزه شركت شيشه سازي كورنيك، ظرف شيشه اي فالب گيري شده اي موجود استكه با عنوان يكي از اولين ظرف ها و بسته بندي هاي فالب گيري شده ساخته مي شود. اين اثر كه با نام ايرانيان ثبت شده نشان مي دهد كه آنان از اولين بنيانگذاران تكنولوژي بسته بندي در آن دوران بوده اند اما هم اكنون در حالي كه ديگر كشورها، كالاهاي مصرفي شان را در ظظروف و بسته بندي هاي فوق العاده شكيل و مشتري پسند روانه بازارهاي جهاني مي كنند، صنعت بسته بندي ايران در حد روش سنتي انتقال به بازار بلقي مانده است و از طرفي ديگر با شروع انقلاب صنعتي و تحول در نظام توليد و تبادل ايجاد شده، علوم جديد جهان بسته بندي را به خدمت اقتصاد درآورد. صنعت كارتن سازي كشور با مشكلات بي شماري از قبيل تهيه مواد اوليه مناسب، فقدان فناوري روز دنيا در جهت ارائه محصولات با كيفيت و ارزان و تنوع توليد جهت انجام هرگونه سفارشي،عدم استانداردهاي كيفي مناسب در بسته بندي و… روبه روست . هرچه پيش رويم شرايط بازار رقابتي تنگاتنگ و نقش بسته بندي كالا نسبت به گذشته انكار ناپذيرتر مي شود و در اين شرايط عرصه براي كساني مهياست كه بتوانند خود را با شرايط سرمايه گذاري، كاهش هزينه ها، استفاده از مواد اوليه مناسب، رعايت الگوهاي مصرف، تنوع توليد با ماشين آلات جديد و… هماهنگ كنند. (کارتن سازي)